Lech Borski

Lech Borski (26 grudnia 1942 - 25 października 2002) był polskim prozaikiem, publicystą i krytykiem literackim. Urodził się w Grodzisku Mazowieckim, a zmarł w Rybienku Leśnym; został pochowany w Warszawie. Był synem Czesława, wydawcy, i Heleny z Lewandowskich. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1965 roku uzyskał dyplom magistra. Od 1964 roku pracował jako dziennikarz.

Debiutował artykułem „10 lat STS”, opublikowanym w miesięczniku „Kultura i Ty”. Od 1965 roku pracował w redakcji „Walki Młodych”, a w 1973 roku zadebiutował na łamach tego pisma. Publikował reportaże, artykuły i recenzje między innymi w „Argumentach”, „Literaturze”, „Nowych Książkach” i „Panoramie”. Prowadził dział literatury dla dzieci i młodzieży w „Nowych Książkach”. Jego debiutem książkowym była „Noc gitarzystów”, wydana w 1973 roku. Napisał kilkanaście książek o tematyce społecznej oraz powieść science fiction „Velva”. W 1975 roku został członkiem Związku Literatów Polskich. Otrzymał między innymi Nagrodę im. Juliana Bruna i Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży.

Na podstawie artykułu „Lech Borski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.